Als er iets is dat de carrière van regisseur Jacques Demy (1931-1990) kenmerkt, dan is het wel dat hij gedurende die hele carrière graag met dezelfde mensen samenwerkte. Het begon al in de vroege jaren 50 toen hij als assistent werkte voor de invloedrijke animator Paul Grimault. Ook toen Demy al lang een gerenommeerd regisseur was, bleef hij met Grimault samenwerken, wat in 1988 een hoogtepunt beleefde met een door de twee samen geschreven en geregisseerde animatie/live action-film.
In die film is onder anderen actrice Anouk Aimée te zien, die ook al de hoofdrol vertolkte in Demy’s eerste film Lola, waarin zij de iconische, gelijknamige cabaretdanseres neerzet. Ook werkte hij regelmatig met Catherine Deneuve. Zoals in zijn meest bejubelde film: Les parapluies de Cherbourg uit 1964. In dit geheel gezongen drama over de teloorgang van een grote liefde speelt zij de parapluverkoopster Geneviève. De film vormde de doorbraak voor de toen nog onbekende Deneneuve. Ook in de musical Les Demoiselles de Rochefort (1967) en het muzikale sprookje Peau d’âne (1970) is zij te zien.
De innigste samenwerking was toch wel die met componist Michel Legrand, die verantwoordelijk was voor de muziek in tien van Demy’s films. Soms voor de ‘gewone’ filmmuziek, zoals in het door Jeanne Moreau gedragen drama La baie des anges (1963), soms voor de onvergetelijke liedjes in Demy’s musicals.
Het werk van Demy wordt vaak in één adem genoemd met dat van regisseurs als Jean-Luc Godard, François Truffaut en Robert Bresson, oftewel met de films van de nouvelle vague. En niet geheel ten onrechte: Demy deelde de basisprincipes van de stroming. Hij schreef al zijn films zelf, al zijn films zijn gemaakt in een zeer herkenbare stijl. Kortom: ook hij is een auteur-cineast. Maar er zijn ook grote verschillen. Waar bijvoorbeeld Godard in de jaren 60 een voorkeur had voor rauw realistische, documentaire-achtige verhalen, vaak in zwart-wit verteld, had Demy een grote liefde voor kleur, fantasie en romantiek, vaak met een saus van melancholie overgoten. Hij bracht in meerdere films een ode aan de visuele pracht van de klassieke Hollywood-musical. En hij deed het met verve!
Wie dit met eigen ogen wil zien, kan vanaf 27 augustus terecht in Rialto, waar de vijf hierboven genoemde films in al hun (gerestaureerde) glorie te zien zijn.
