Below the Clouds

Regisseur Gianfranco Rosi heeft altijd met een liefdevol oog gekeken naar Italië. In het veelbekroonde Sacro GRA (2013) laat hij zien wat zich afspeelt langs de grote ringweg rond Rome, in Fuocoammare (2016) richtte hij zijn camera op de inwoners van het eilandje Lampedusa, in zijn nieuwe film, Below the Clouds, staat de Vesuvius centraal, de vulkaan waarover kunstenaar Jean Cocteau zei dat deze alle wolken maakt. Naast de vulkaan passeren ook Napels en het ooit door de vulkaan verzwolgen Pompeii de revue. Er is geen uitgesproken verhaallijn, geen narratief, Rosi observeert vooral het alledaagse leven en hij doet dat in prachtig zwart-wit. Het poëtische resultaat maakt duidelijk dat bij de Vesuvius verleden en heden onontwarbaar met elkaar verstrengeld zijn.

Zo zien we een team Japanse archeologen bij Pompeii, terwijl niet ver daar vandaan kunstdieven via geheime tunnels fresco’s ontvreemden. We zien hulpverleners van de brandweer na de zoveelste lichte aardbeving telefoontjes ontvangen van ongeruste bewoners, terwijl elders havenarbeiders een Oekraïens schip vol graan moeten lossen. En we zien nog veel meer.